|
ระยะทางอันห่างใกล้
หมายเหตุ : นี่คือบทความแนะนำจดหมาย
ชื่อหนังสือ : ระยะทางอันห่างใกล้
ผู้แต่ง : นิ้วกลม,พิมปาย
ลองโกงเข็มนาฬิกาย้อนไปซักสิบปีในยุคที่การเขียนpenfriendกำลังเป็นที่ป๊อปปูล่าในหมู่หนุ่มสาววัยรุ่น ( รุ่นคุณนั่นแหละ) ยังจำได้ว่าเราสนุกสนานกับการวาดลวดลายตัวหนังสือลงบนกระดาษมากแค่ไหน สมัยนั้นเอมเอสเอ็นยังไม่เกิด แคมฟร็อกก็ยังไม่คลอดจากท้องแม่ที่ชื่อว่าเทคโนโลยี เราก็ได้แต่เขียนเนื้อความทั้งหมดลงไปให้คนอีกฝั่งรับรู้ความรู้สึกมากที่สุดเท่าที่ก.ไก่ถึงฮ.นกฮูกจะอำนวย
ก่อนที่เราจะลืมว่าโลกยังมีการสื่อสารด้วยวิธีการสุดแสนจะเต่าคลานแบบนี้หลงเหลืออยู่ ในยุคที่ทุกสิ่งทุกอย่างกำลังรุดไปข้างหน้าอย่างไม่รั้งรอสิ่งมีชีวิตหน้าไหน เรามาร่วมใจกันช้าบ้างดีกว่า
ไล่สายตาช้าๆไปตามตัวอักษรสีดำบนหน้ากระดาษสีขาวให้เข้ากับบรรยากาศไปด้วยยิ่งดี
จดหมายน่ารักๆที่จ่าหน้าซองว่า “ระยะทางอันห่างใกล้” ให้อารมณ์ประมาณเข้าร้านก๋วยเตี๋ยวแล้วสั่งเส้นเล็กแห้งลูกชิ้นหมูน้ำ ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องตั้งชื่อให้ความหมายขัดแย้งกัน พึ่งจะบอกหยกๆว่า “ห่าง” แล้วจะมา “ใกล้กันได้ยังไง?
ขอตอบตามแพทเทริ์นการแนะนำหนังสือ(จดหมาย)ว่า ถ้าอยากรู้ คุณก็ไปหาอ่านเอาในหนังสือ(จดหมาย)สิ
มอบหน้าที่ชื่อให้คุณไปหาคำตอบเอา แต่จะแอบเอาเนื้อความในจดหมายมาเล่าสู่กันฟังนิดๆ ( แค่นิดๆเท่านั้นนะ)
อย่างที่บอกระยะทางอันห่างใกล้เป็นจดหมาย จดหมายอิเล็กทรอนิกส์ที่เขียนถึงกันระหว่างคนสองคนคือ คุณนิ้วกลม และคุณพิมปาย เป็นเรื่องน่าแปลกที่เราไม่เคยเสียสตางค์ซื้อจดหมายของชาวบ้านมานั่งอ่านแล้วจมดิ่งไปกับกลิ่นอายของชีวิตและความรักได้มากขนาดนี้ คล้ายๆไอศครีมรวมมิตร มีทุกรสชาติ ตักเจอสตรอเบอร์รี่ก็นึกถึงความหวาน ตักเจอกาแฟก็นึกถึงความขม ทุกช่วงจังหวะของชีวิตหลอมรวมทั้งข้าวเหนียวและถั่วแดง( ถ้าผู้ชายจะเป็นถั่วดำก็ไม่ว่าอะไร) คนชอบข้าวเหนียว เมื่อตักเจอข้าวเหนียวก็จะสุขสุดยอด แต่ถ้าคนขายเผลอตักถั่วแดง(ดำ)ที่เราเกลียดแสนเกลียด เราก็จะทุกข์กับรสชาติที่เราไม่โปรดปราน ดังนั้นจดหมาย(หลาย)ฉบับนี้มีทั้งถั่วแดงและถั่วดำผู้หญิงเสพย์ได้ ผู้ชายเสพย์ดี ผู้ที่คุณก็รู้ว่าเป็นใครเสพย์ก็ยิ่งอร่อยเหาะ
ผู้(ที่เคยอ่านมาแล้ว)ขอการันตีว่าเขียนจริง โดนจริง และไม่ใช้ตัวแสดงแทน คอนเฟริ์ม!
ฉะนั้นถ้าเข้าไปในร้านหนังสือให้บอกคนขายว่า “ พี่ๆ ระยะทางอันห่างใกล้ซองนึงค่ะ”
ก็บอกแล้วไง ว่ามันเป็นจดหมาย
By : Eastsea |
